Ogólne warunki umów

Wśród większości kontrahentów handlowych z Niemiec panuje przekonanie, że Ogólne Warunki Umów stają się częścią umowy transgranicznej, jeżeli np. w zamówieniu lub zleceniu zostanie umieszczony zapis wskazujący na ich obowiązywanie a treść Ogólnych Warunków Umów (AGB) dostępna jest na stronie internetowej. Tak jest rzeczywiście wg. niemieckeigo prawa...

Wśród większości kontrahentów handlowych z Niemiec panuje przekonanie, że Ogólne Warunki Umów stają się częścią umowy transgranicznej, jeżeli np. w zamówieniu lub zleceniu zostanie umieszczony zapis wskazujący na ich obowiązywanie a treść Ogólnych Warunków Umów (AGB) dostępna jest na stronie internetowej. Tak jest rzeczywiście wg. niemieckeigo prawa.

W obrocie handlowym ponadgranicznym zastosowanie ma jednak Konsekwencja Wiedeńska (CISG). Konsekwencją tego jest to, że co do oceny skuteczności włączenia Ogólnych Warunków do umowy dostawy do Niemiec mają zastosowanie przepisy dotyczące zawierania umów Art. 14 CISG. Ogólne Warunki, aby stać się częścią umowy, muszą - podobnie jak pozostała część umowy lub oferta - być przekazane kontrahentowi. Zwykłe wskazanie w ofercie lub w zamówieniu na obowiązywanie Ogólnych Warunków umów nie jest wystarczające. To samo dotyczy oczywiście ofert przedstawianych przez polską stronę umowy.

Mechanizm zawierania umów uregulowany w Konwencji ma dlatego także zastsownie do Ogólnych Warunków umów. Oznacza to, że:

  • tekst Ogólnych Warunków Umów musi być udostępniony kontrahentowi przed jego oświadczeniem o przyjęciu oferty lub zamwówienia.
  • strona umowy musi być przed zawarciem umowy wyraźnie poinformowana o tym, że Ogólne Warunki bedą stanowiły część umowy.

Jeżeli Ogólne Warunki Umów z kontrahentem stają się integralną częścia umowy dostawy do Niemiec należy zwrócić szczególną uwagę na ich skuteczność. Postanowienia Ogólnych Warunków umów podlegają kontroli na podstawie prawa właściwego dla danej umowy.